Λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στα παιδιά. Τι είναι, συμπτώματα, θεραπεία.

Τι είναι το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού; Είναι ένα μικρόβιο που υπάρχει στο στομάχι μεγάλου ποσοστού παιδιών και ενηλίκων και προκαλεί φλεγμονή (γαστρίτιδα) με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις.

Ανακαλύφθηκε το 1982 από τους Warren και Marshall στους οποίους το έτος 2005 απονεμήθηκε το Βραβείο Nobel για την παραπάνω ανακάλυψη.

Ποια είναι τα συμπτώματα της λοίμωξης; Ο πόνος πάνω από τον ομφαλό που επιμένει για διάστημα άνω των 3 μηνών, η ναυτία ή η δυσπεψία μπορούν να οφείλονται στα παιδιά σε λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.

Μερικές μελέτες συσχετίζουν τη λοίμωξη με την επίμονη σιδηροπενική αναιμία, το χαμηλό ανάστημα και την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα , ωστόσο η συσχέτιση αυτή απαιτεί παραπέρα τεκμηρίωση. Στο μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της γης η λοίμωξη είναι ασυμπτωματική.

Πόσο συχνή είναι η λοίμωξη; Η συχνότητα της λοίμωξης εξαρτάται από το βιοτικό επίπεδο και τις συνθήκες υγιεινής κάθε χώρας και αυξάνει με την ηλικία. Σε άτομα που ζουν σε χώρους όπου υπάρχουν κακές συνθήκες υγιεινής ή μένουν συνωστισμένο πολλές ώρες την ημέρα - π.χ. παιδιά που ζουν σε ιδρύματα- η συχνότητα είναι μεγάλη.

Στις υπό ανάπτυξη χώρες, το ποσοστό της λοίμωξης στα παιδιά φθάνει μέχρι 80%, ενώ στις ανεπτυγμένες χώρες, σε λιγότερο από 5%. Σημαντικό ρόλο στη μόλυνση του παιδιού παίζει η οικογένεια, καθώς έχει αποδειχθεί η ενδοοικογενειακή διασπορά του μικροβίου, κυρίως από τους γονείς. Στην Ελλάδα η συχνότητα της μόλυνσης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού φτάνει σε ποσοστό 15-20% των παιδιών και έως 70% των ενηλίκων, πολλοί από τους οποίους δεν εμφανίζουν συμπτώματα.

Σε μερικές μελέτες, το ποσοστό της λοίμωξης σε ενήλικες με έλκος δωδεκαδακτύλου φθάνει μέχρι και σε ποσοστό 100%, ενώ στα παιδιά με έλκος, το ελικοβακτηρίδιο ανευρίσκεται σε ποσοστό περίπου 50%. Τα τελευταία χρόνια , παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της συχνότητας της λοίμωξης στις περισσότερες χώρες, λόγω βελτίωσης των συνθηκών υγιεινής. Το μικρόβιο εγκαθίσταται στο στομάχι, όπου προκαλεί φλεγμονή, και εάν δεν γίνει θεραπεία, παραμένει εκεί διά βίου.



Πώς γίνεται η διάγνωση της λοίμωξης από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού;

Με τη χρήση επεμβατικών και μη επεμβατικών εξετάσεων:

Μη επεμβατικές εξετάσεις: Με την ανίχνευση ειδικών αντισωμάτων στον ορό. Η αξιοπιστία της εξέτασης αυτής, ωστόσο, δεν είναι ικανοποιητική στα παιδιά.

Με τη δοκιμασία αναπνοής μετά τη λήψη ειδικού φαρμάκου: Η εξέταση αυτή συνιστάται να γίνεται σε παιδιά μεγαλύτερα των 6 ετών με επιβεβαιωμένη γαστρίτιδα από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού , πριν και μετά τη χορήγηση θεραπείας, για να ελέγχεται η επιτυχής εκρίζωση του μικροβίου.

Με την ανίχνευση ειδικού αντιγόνου στα κόπρανα: Με τη χρήση μονοκλωνικού αντισώματος.



Επεμβατικές εξετάσεις:

Με τη γαστροσκόπηση και τις βιοψίες στομάχου:  Με την εξέταση αυτή μπορεί να τεθεί η διάγνωση γαστρίτιδας ή/και έλκους του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και να αποκλειστούν άλλα αίτια επιγαστραλγίας. Η εξέταση του ιστού βιοψίας στο μικροσκόπιο επιβεβαιώνει τη φλεγμονή και αναδεικνύει το μικρόβιο.



Πώς Θεραπεύεται η λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού;

Με τη χορήγηση συγχρόνως δύο αντιβιοτικών (αμοξυκιλλίνης και μετρονιδαζόλης ή κλαριθρομυκίνης).

Με το συνδυασμό της αντιβιοτικοθεραπείας με τη χορήγηση ισχυρού φαρμάκου που εμποδίζει την παραγωγή οξέος στο στομάχι, όπως είναι οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (εσομεπραζόλη, ομεπραζόλη, λανσοπραζόλη, παντοπραζόλη κ.ά.).

Η θεραπεία χορηγείται από παιδογαστρεντερολόγο μετά την επιβεβαίωση της λοίμωξης με γαστροσκόπηση και βιοψίες και προσεκτική επιλογή του θεραπευτικού σχήματος.



Μελέτες κυρίως σε ενήλικες έχουν δείξει ότι η εκρίζωση του μικροβίου συνοδεύεται, μερικές φορές, από την εμφάνιση συμπτωμάτων γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Η εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού έχει μειώσει διεθνώς τη συχνότητα του καρκίνου του στομάχου. Ωστόσο, μελέτες έχουν δείξει αύξηση του καρκίνου του οισοφάγου, πιθανά λόγω της αύξησης της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Το ποσοστό επαναμόλυνσης είναι μικρό, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται να συμβεί μέσα ή έξω από την οικογένεια.

Δεν υπάρχουν προς το παρόν σαφείς οδηγίες αν πρέπει να ελέγχονται όλα τα μέλη της οικογένειας και στη συνέχεια να λαμβάνουν θεραπεία εκρίζωσης, στην περίπτωση που ένα μέλος της οικογένειας βρεθεί μολυσμένο με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.


Πηγή:

Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook  

Διαβάστε επίσης: