Εκπαιδεύω το παιδί μου να πλένει τα δόντια του.

Φίλες μου, αν η προσπάθεια να εκπαιδεύσετε το παιδί σας στο βούρτσισμα των δοντιών οδηγεί σε φωνές και κλάματα, ίσως ήρθε η στιγμή να αλλάξετε τακτική. Το μυστικό, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι να κάνετε ένα νήπιο να δει τη συγκεκριμένη πράξη σαν μια... διακήρυξη ανεξαρτησίας και όχι σαν μια (ακόμα) υποχρέωση που προσπαθούν να του επιβάλουν οι γονείς.

«Το παιδί πρέπει να νιώσει ότι (το βούρτσισμα των δοντιών) είναι κάτι που κάνει για τον εαυτό του», σχολίασε σχετικά ο dr Joseph Castellano, επικεφαλής της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδο-οδοντιατρικής.

Ιδανικά, η εκπαίδευση αρχίζει από τη βρεφική ηλικία, τη στιγμή που το παιδί βγάζει τα πρώτα του δόντια. Τότε αρχίζει να συνηθίζει την αίσθηση μιας βούρτσας μέσα στο στόμα του. Σε αυτή τη φάση είναι σημαντική η επιλογή μιας ήπιας οδοντόβουρτσας, που εφαρμόζει άνετα στο στόμα του μωρού και που δεν προκαλεί τραυματισμούς.

Καθώς το παιδί μεγαλώνει και αρχίζει να προσπαθεί να βουρτσίσει μόνο τα δόντια του, καλό είναι να προτιμάτε οδοντόβουρτσες με πλατιά λαβή, ιδανικές για τα μικροσκοπικά και ελαφρώς αδέξια ακόμα χεράκια του.

Επιπλέον, επιτρέποντάς του να διαλέξει την οδοντόβουρτσά του, τα χρώματα και τις φιγούρες που προτιμάει και ίσως ακόμα και την οδοντόκρεμά του, του περνάτε το ενθαρρυντικό μήνυμα: "Είμαι ανεξάρτητος.. Κάνω πράγματα μόνος μου", εξήγησε ο Castellano.

Το πρόβλημα με ένα νήπιο είναι ότι αρχίζει να διεκδικεί να πλένει τα δόντια μόνο του από πολύ μικρή ηλικία, στην οποία δεν έχει ακόμα κατακτήσει όλες τις λεπτές κινητικές δεξιότητες που απαιτεί ένα σωστό βούρτσισμα, όπως το άπλωμα της οδοντόκρεμας, τις κινήσεις της βούρτσας για τον καθαρισμό των δοντιών και βέβαια το φτύσιμο της οδοντόκρεμας (για να μη μιλήσουμε για τη χρήση οδοντικού νήματος, που δεν έχει μπει ακόμα στο παιχνίδι).

Στην αρχή είναι δύσκολο να κάνουμε το παιδί να καταλάβει. Μπορείτε να ακολουθήσετε τη μέθοδο λέω, δείχνω, κάνω. "Κοίτα, θα βουρτσίσουμε τώρα μαζί τα δόντια μας.. Δες πώς βουρτσίζει η μαμά τα δόντια της.. Τώρα κάνε το ίδιο", προτείνει ο Castellano. Μετατρέψτε την όλη διαδικασία σε ένα παιχνίδι.

Με την επανάληψη (δύο φορές τη μέρα, δύο λεπτά τη φορά) το παιδί θα κατακτήσει σταδιακά τις απαραίτητες δεξιότητες και τελικά θα είναι σε θέση να πλένει τα δόντια του χωρίς βοήθεια. Για να το εμπνεύσετε να αγαπήσει αυτή τη ρουτίνα μπορείτε να τη συνδυάσετε με ένα δίλεπτο τραγουδάκι ή να προσποιηθείτε ότι η οδοντόβουρτσα είναι ένα αεροπλανάκι ή ένα υποβρύχιο που καταλήγει στο χαμογελαστό στοματάκι του παιδιού.


"Είναι σημαντικό το βούρτσισμα των δοντιών να είναι από την αρχή απαλλαγμένο από στρες και εντάσεις, τα οποία μπορεί να δημιουργήσουν αρνητικούς συσχετισμούς στο παιδικό μυαλό".